we used to have light-hearted days

Bir arkadaşım bana yazdığı mailini "light&love" diyerek bitirmiş. Öyle çok sevdim ki, çocukluğuma dair hatırladığım yumuşak anıları hatırlattığından olsa gerek. Bugün eve geldiğimde ise ışıkların açık olduğunu görüp de, salondan gelen müzik sesini duyduğumda anneme gayri ihtiyari "babam mı yok?" diye sordum. Durumun ne kadar acıklı olduğunu farkettiğimde, içim paramparça oldu. Neyseki annemin  soruma cevabı "Yo, burda. Ama artık böyle" oldu. Işıklar yanıyodu, müzik çalıyodu ama light and love ikilisinde hala eksik vardı. Çocukluğumu özledim demiyorum ama artık birşeylerin değişiyor olduğunu umuyorum.