 | |
| Photo by Ruven Afanador Not: Bu fotoğraf odama astıklarımdan biri değil. İmaj post-mortem fetus içermiyor yani.Taxidermy söz konusu sadece. |
Okuldaki odam, camları kağıt kaplanmış bir akvaryum gibi. Çünkü odam, tasarım stüdyosunun içinde yaşayan camekan bir alan. Öğrenciler dersteyken balık olarak beni izlemesinler diye camlar kaplı. Neyseki kapısı var ve içi su dolu değil. (Yada neyseki bu aralar ölü değilim ve çürümeyeyim diye bir kavanozda yüzmüyorum) Odanın kapısında ise başka iki kişinin ismi yazıyor. Hafif kafa karıştırıcı ama olsun, zaten benim de iki ismim, iki yaşgünüm, yarısı çok kısa-yarısı pek uzun saçlarım var. Kafa karışıklıklarını seviyorum. Bugün odama çeşitli fotografçıların farklı zaman dilimlerinde, bambaşka dertler ile çektikleri post-mortem fotograflar astım. Visages des mortes, the morgue, woman who died in her sleep, young boy hit by a car, glass man, crib death, fatal menengitis, antichrist gibi isimleri olan fotograflar bunlar. Bir kısmı çocuk, bir kısmı otopsi dikişleri ile dolu, bazı kişilerin isimleri var, bazılarının ölüm nedenleri aşikar, bazıları pek ürkütücü... Fotografları zevkle asarken her birini çok estetik buluyor olmamdan hafif kıllandım. Mesela Witkin'in "a man without a head" isimli fotografına bayılıyorum. Kafası olmayan ama hala çorapları ayağında, sandalyede oturan koca göbekli ama ölü bir adam sözkonusu bu fotoğrafta. Bu imajın bir fotoğraf olmasından kaynaklı ayrı bir heyecan yaşıyorum. Sözkonusu Witkin olduğunda, böyle bir adamın, ölü olarak, gerçekten kameranın karşısındaki varlığı inkar edilemez çünkü. Kafası ve yüz ifadesi ise merak konusu. Bu fotografları seviyor olmamın nedenini düşünüyorum. Çok. Ölüm ile haşır neşirliğim olsa dahi, şimdiye kadar ölü bir beden ile karşılaşmamış olmama yoruyorum "ceset fotografları" meselesine duyduğum ilgiyi. Bu arada resimleri asarken, kendimi hafif adli tıp insanı gibi de hissetmedim değil. Tabi bu his tamamen izlediğim diziler yüzünden oluyor o ayrı. Allison Dubois olsa fotoğrafları gördüğünde ölülere dair bir şeylerin rüyasını görürdü kesin. Medium olmak vardı. Baya arkadaşlarımın fotograflarını asmış olurdum o zaman duvarlarıma...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder