fotograf arkası manileri

Günler önce İstanbulda bir sahafta karşilaştım bu fotograf ile...ama galiba bıyıkları yüzünden yüzünde sürekli hafif bir gülümseme varmış gibi gözüken bu şapkalı karakteri hala çıkartamıyorum aklımdan. Yaşadığı korkunç günleri merak ediyorum. Ama okuyamıyorum yüzünden...

1940-1970 yılları arasında hatırlanmak üzerine çekillip, sevilen aile bireylerine yada sevgiliye yollanan fotografların (yada onların deyisi ile cansız hayallerin) arkasına yazılmış satırları okudum. Kocaman kolilerin başında saatler geçirdim. Herkes ebediyete kadar hatırlamak istediği güzel anıları sevdikleri ile paylaşırken, şapkalı amca korkunç günlerin hatırası olarak bir vesikalık fotograf saklamış. Bu fotografı kimseye göndermemiş, arkasındaki yazıyı ise sadece kendisine yazmış sanki. Yaşadığı korkunç günleri hatırlatan bu vesikalığı atmak yerine, saklamış. Yaşadıklarını ise çözemiyorum. Susan Sontag'ın "başkalarının acılarına bakmak" kitabında söz ettiklerine benzer şeyler mi yaşıyorum acaba bu vesikalığa bakarken. Korkunç günlerden, yaşadığı şeylerden çok şey öğrendiğini ummak istiyorum. Hikayelerini dinlemek, kucağında kedisi ile oturduğu sallanan koltuğunda, büyük pencereli eski evinde hemen şimdi onu ziyarete gitmek istiyorum.  

Sevgili Arkadaşım Erdoğan

Hayalim bir gemi

Yoktur yelkeni

Bu resme Baktıkça

Hatırlarsın beni

Yıldırım ­ 

Güneşli günlerde mehtap-

lı gecelerde geçirdiğimiz

saatleri maziye karıştır-

mazsan ne mutlu bana

Sizi çok sevenkardeşin

K. Nazlı

1.6.964

Açık deniz

Açık sema

Hatırlatır beni sana

Şu cansız hayalim

Kalırsam hatıra

Ölürsem

Elfatiha

Sevgili kardeşim Zehra

Şimdi Biz uzaktayız

Duyamazsın sesimizi

Hatıra olarak gönderi

yorum şu Bir silik resmi

mizi

agben süleyman

gelininiz necmiye

30.9.950

Foto Doğan

Nazilli

Arkadaşım Nihat’a unutulmaz

hatıra.....

Resim Deyipte geçmeyin Sakın

Cansız gölgeme hayretle bakın

İnsan bir çiçektir Solar

Resim bir hayaldir Maziyi

Anar Arkadaşın Ziya Ayten (?)