Nasıl rahatlatıcı bir his anlatamam. Mutlu oluyorum durduk yere.
Sırtçantasız yolculuğa çıkıp, hiç bir şeye ihtiyaç duymamak, aksine herşeyin tam olduğu hissi içinde olmak gibi. Çok hafif.
Hindistan'ın renkleri, kokusu, sesi, tadı, inceliği üzerime yapışşın, hiç kaybolmasın istiyorum. Hayatımın en önemli deneyimleri, en güzel hisleri, en derin hikayelerini yaşıyorum Hindistandayken. Soranlara ise söyleyebilecek hiç bir şey bulamıyorum. Basit, sıradan ve gündelik şeylerin içinde sıradışı bir hayat yaşanıyor orda. Bir süreliğine bu sıradışı yaşama tanık olmak beni her defasında çok değiştiriyor.
Canım bavulumdan çıkan anılara gömülüp, evde durmak istiyor, ama yarın Jurim var! Bazuka kesin hamile, film projesinin yapılıcaklar listesi gitgide uzuyor, perşembe Festival başlıyor, haftasonu gelen yabancı misafirleri Kapadokya'ya götürmek lazım deniyo, sonra da Artvin yolu... Bense sadece onunla kalıp mantra dinlemek istiyorum. Kendi kendime kaldığımda eşlik de edebilirim kirtana...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder