Öyle zamanlar oluyor ki,
Kalbin bedeninin dışında atıyor.
Kendinden uzak tutuyosun kalbini, korunaksız bırakıyorsun.
Ufacık esinti hırpalıyor.
Işık fazla geliyor.
Bi de iyice üşüsün, içindeki alevi kaybetsin diye,
Cam bir kutuya koyuyosun.
Nefessiz bırakıyorsun kalbini,
Sönsün, soğusun diye.
Bekliyosun, boğuluyosun,
Yalnız kalıyosun,
Konuşamıyosun, kendinle bile...
Düğümleniyorsun.
Ölümden korkup öldürüp duruyosun.
Bile bile...